Informacje biograficzne

Hanna Bilińska-Stecyszyn

prozaiczka, publicystka, blogerka, autorka wierszyków

 

Hanna Bilińska-Stecyszyn -- ur. w 1953 r. w Poznaniu. Absolwentka LO w Gubinie (1972), filologii polskiej WSP w Zielonej Górze (1977). Nauczycielka j. polskiego w latach 1977–2008.

Debiut: Beznadziejny przypadek (fragmenty dziennika) w miesięczniku „Twój Styl” (1998). Publikacje w antologiach: opowiadanie Historia czterotomowa w: A wszystko przez tę książkę (2015), opowiadanie Powrót w: Nikomu się nie śniło (2017), opowiadanie Gasthof zur Goldenen Kugel w: Słowo przeciw słowu (2022), wiersze w: Poezja w moim sercu (2019); powieści: Wbrew pozorom (2021), Druga szansa, czasem trzecia (2022); opowieść biograficzna Pelunia (2019).

Współpracuje z czasopismami „Pegaz Lubuski”, „Moja Przestrzeń Kultury”, „Gubin i Okolice”, ”Inspiracje” (w latach 90. współpracowała z „Gazetą Nową”, oddział gorzowski.

Blog: www.kobietadomowa.wordpress.pl

Nagrody: nominacja do Lubuskiego Wawrzynu Literackiego za Pelunię (2020); 

III nagroda w konkursie literackim „O złote pióro” im. T. Firleja (2022).

Członkini ZLP od 2022 r. Mieszka i pracuje w Lubniewicach.

Halinka Bohuta-Stąpel

poetka, satyryczka, prozaiczka

Halinka Bohuta-Stąpel urodziła się w Poznaniu,  debiutowała na łamach prasy wrocławskiej w latach siedemdziesiątych XX w. („Wieczór Wrocławia” – felietony i reportaże, „Konfrontacje” – reportaż, „SIGMA” – opowiadanie.

 Wydała kilka tomików poetyckich, jest także autorem tłumaczenia z języka niemieckiego farsy dziewiętnastowiecznego twórcy śląskiego Karla von Holtei’a pt. „33 minuty w Zielonej Górze czyli w połowie drogi”, na podstawie którego zrealizowano  film – komedię muzyczną  z jej piosenkami (tekst i muzyka, reż. Tomasz Łupak); reprezentowała kinematografię polską na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Europy Środkowej i Wschodniej w bloku „Polskie Horyzonty” (Cottbus 2016). Scenariusz tej sztuki w wersji teatralnej znalazł się w antologii dramatu lubuskiego zawierającego sztuki sceniczne tworzone         w Zielonej Górze począwszy od lat czterdziestych XX w. do roku 2022 (WiMBP, 2022).

 Sparodiowała szekspirowski dramat tworząc scenariusz groteski pt. „Romea i Julii tragedia prawdziwa”; grany był przez zespół zielonogórskiego Stowarzyszenia Aktorów Niezależnych oraz zielonogórską grupę teatralną „Te(a)trycy” (reż. Elżbieta Donimirska - aktorka Lubuskiego Teatru w Zielonej Górze oraz Teatru Polskiego w Szczecinie).

 Wraz z Aleksandrą Matusiak-Kujawską i Władysławem Edelmanem tworzy Literacki Kabaret „HALLO”.  W roku 2017 ukazała się jej autorska płyta zawierająca piosenki kabaretowe (muzyka

i tekst) pt. „Kameralnie, funeralnie”.

 Jest autorem scenariuszy imprez cyklicznych, organizowanych od kilku lat przez Zielonogórski Ośrodek Kultury, opatrzonych wspólnym tytułem „Herbatka u hrabiostwa von Stosch”. Spektakle te w przystępnej, lekkiej formie z pogranicza kabaretu przybliżają widzom historię regionu Zielonej Góry. Skomponowała także hymn i pląs pałacu w Zielonej Górze-Stary Kisielin, które odtwarzane są podczas tych imprez.

Stworzyła, bazując na źródłach historycznych, tekst i muzykę „Legendy i ballady świdnickich dębach”, która wydana jest na płytach CD w formie słuchowiska przez Urząd Gminy w Świdnicy (reżyseria i wykonawstwo: Teatr Rozrywki „Trójkąt”, wokal ballady: Dominik Rajchel).

 Jest współredaktorem almanachu literacko-fotograficznego Zielona Góra w poezji i prozie, w którym także zawarte są jej tłumaczenia z języka niemieckiego tekstów Ottona Juliusa Bierbauma, Johannesa Trojana, Karla von Holtei’a oraz Paula Petrasa.

 Wchodzi w skład zespołu redakcyjnego organu prasowego zielonogórskiego oddziału ZLP „Pasje Literackie”. Jej teksty ukazywały się m.in. na łamach zielonogórskiego pisma „Pro Libris”, gorzowskiego „Pegaza Lubuskiego”, „Gazety Lubuskiej”, „Gruenberger Wochenblatt”.

 Jest laureatką wielu ogólnopolskich konkursów literackich (liryka, satyra, proza), otrzymała nagrodę kulturalną Wójta Gminy Świdnica (2009), w roku 2022 odznaczona ministerialną odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej”.

Mieszka w zielonogórskim Wilkanowie.

Edward Derylak

prozaik

Edward Derylak – ur. w 1953 r. w Harasiukach nad Tanwią. Absolwent WSOWPanc w Poznaniu i WSP w Zielonej Górze. Prozaik. Autor powieści Cień lasu (2008), opowieści (z Tomaszem Lipowskim) Czołgiści, czołgiści… (2011); tomów opowiadań Styro (2004), Wedelmann (2014), Historie niewyśnione (2016), opowiadania Per ardua ad astra (2009). Współautor kilkunastu almanachów i antologii. Redaktor Gawęd żagańskich (2008) Adama Stawczyka, współredaktor książki-albumu Dwudziesty dziewiąty w obiektywie (2014). Publikował w: Aspektach (Biłgoraj), Pro Librisie, na Winnicy, Filologii Polskiej (Zielona Góra), Temacie (Bydgoszcz), Własnym Głosem (Warszawa), Prowincji (Sztum). Laureat ponad 40. ogólnopolskich konkursów literackich. Wyróżniony medalem Za Zasługi dla Kultury w Wojsku Polskim (2014).

Członek wrocławskiej Grupy Literackiej „Dysonans”. Członek ZLP od 2015 r. 

Mieszka i pracuje w Żaganiu.

Maria Jolanta Fraszewska

poetka, eseistka i prozaiczka

Maria Fraszewska – ur. w 1958 r. w Słupsku. Absolwentka socjologii, psychologii oraz pedagogiki i coachingu. Debiut poetycki w 1990 roku w zielonogórskiej „Gazecie Nowej” i koszalińskim „Gońcu Pomorskim”. Współpracowała z gdańską grupą poetycką TOTART, który wydał jej autorstwa: Rozmowy mruczącej kotki z mrukliwym kotem. Publikowała w „Tygodniku Literackim”, „bruLionie”, „Przedprożach”, „Studium”, „Radiowej Książce Poetyckiej” Radia Zachód (poezja i proza: Wirtualni ulicznicy), w jednodniówkach „TF. Totart po 30 latach”, Gdańsk 2016 oraz Wrocław Europejska Stolica Kultury UNESCO 2016; a także w e-dwutygodniku Literacko-Artystycznym (Pisarze.pl), „Pro Librisie”, „Pasjach Literackich”, „Na Winnicy”, w cyfrowym artzinie „Gazeta Musi Się Ukazać”, piśmie literacko-artystycznym „Bezkres”, Almanachach Literackich Bezkresu, Magazynie Literackim „Helikopter”,  Kwartalniku Literackim „ReWiry”, Miesięczniku Literackim AKANT oraz kilku antologiach zielonogórskich.

Od roku 2013 uczestniczy w programie unijnym Emultipoetry: „Wiersze na murach" wyświetlane na fasadzie kamienicy przy ul. Brackiej w Krakowie. Miniaturki poetyckie jej autorstwa znajdują się również w antologii Wiersze na murach 2010–2020, wydawnictwo Fundacja Poemat 2021

Od wielu lat związana z Zieloną Górą; wykonywała pracę doradcy zawodowego, nauczycielki, dziennikarki w „Tygodniku Koszalińsko-Słupskim”, „By zdrowym być”, „Kurierze zielonogórskim” oraz prowadziła własną firmę poradnictwa psychologicznego „Kraina Zmian“.

Wydała tomiki poetyckie: Wio w snach (1995), Z wiatrem (2009), Płonące języczki (2021), Posypana wiatrem (2022).

Otrzymała dwukrotnie nominacje do Lubuskiego Wawrzynu Literackiego: Wio w snach (1995),   Płonące języczki (2021) oraz dyplom uznania w konkursie Kobieta Roku Województwa Lubuskiego za działalność artystyczną i społeczną 2022.

Członkini ZLP od 2021 roku.

Współpracuje w wolontariacie z Lubuskim Stowarzyszeniem na Rzecz Kobiet BABA.

Mieszka i tworzy w Zielonej Górze.

Tadeusz Kolańczyk

poeta


Tadeusz Kolańczyk -- ur. 12 kwietnia 1948 r. w Jurkowie (Wielkopolska). Z zawodu jest zegarmistrzem. Pełni także funkcję Starszego Cechu Rzemiosł Różnych w Głogowie. Ma wiele pasji: jest muzykiem, śpiewakiem, prezesem chóru "Beati Cantores", organizatorem imprez kulturalnych, członkiem zarządu Głogowskiego Stowarzyszenia Literackiego. Wydał cztery tomiki poetyckie: Na Moście Dobrego i Złego (2001), Pomiędzy Przęsłami (2007), …a pod mostem jagody (2011), Nienazwane (2016). Jest współautorem ponad trzydziestu almanachów i antologii oraz laureatem kilkunastu nagród i wyróżnień  w konkursach literackich, m.in. Człowiek Dobro Piękno w Siedlcach, Laur Opina w Ciechanowie, Srebrny Kluczyk w Chojnicach, Sesja Wojskowych Kół i Grup Literackich w Warszawie (2008), podczas Głogowskich Konfrontacji Literackich. Dwukrotny zdobywca nagrody specjalnej im. Władysława Reymonta (2002 i 2008). Członek wrocławskiej Grupy Literackiej "Dysonans". Członek ZLP od 2012 r.

Mieszka i pracuje w Głogowie.

 

Barbara Iskra Kozińska

pisarka

  

Barbara Iskra Kozińska – urodzona w Kosarzynie. Po latach  nieobecności powróciła do rodzinnej wsi. Ukończyła Technikum Rolnicze w Gubinie. Studiowała Administrację na Wydziale Prawa i Administracji w Uniwersytecie Wrocławskim. Pisze powieści na podstawie faktów, biografii, wspomnień, pamiętników.  

Wydała powieści Czerwone niebo Wołynia (2011), Czerwone niebo nad Wołyniem (2012),

Maria (2013), Dom nad Borkiem (2013), Pokolenia czas pamięci (2016), Czerwone niebo nad Wołyniem (2021) – wydanie III poszerzone, Maria (2021) – wydanie II poszerzone, Pokolenia czas pamięci (2021) – wydanie II poszerzone.

Nagrody: Wójta Gminy Gubin (2016), Starosty Powiatu Krosna Odrzańskiego (2018)

Dyplomy: 9. Lubuski Wawrzyn Dziennikarski (2022): dyplom honorowy za całokształt twórczości.

Od roku 2018 jest członkinią ZLP.

 

Zofia Mąkosa

prozaiczka, publicystka

Urodziła się w 1957 roku w Kargowej. Ukończyła Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Zielonej Górze. Pracowała w Szkole Podstawowej i Gimnazjum w Siedlcu (powiat wolsztyński). Debiutowała w 2017 roku powieścią Cierpkie grona, będącą częścią cyklu Wendyjska winnica. Następne jego tomy to Winne miasto (2019) i Dolina nadziei (2020). W 2022 roku ukazała się dylogia Makowa spódnica. Jest również autorką kilku opublikowanych opowiadań, w tym opowiadania Buty małej Renate w antologii Taniec pszczół. Na stałe związana z Wydawnictwem Książnica.

Bieżące informacje o twórczości oraz spotkaniach autorskich można znaleźć pod adresem https://www.facebook.com/zofiamakosapisze/

Nagrody: Lubuski Wawrzyn Literacki  za Wendyjską winnicę. Cierpkie grona (2017), za Wendyjską winnicę. Winne miasto (2019); Nominacja do Nagrody Literackiej im. Andrzeja K. Waśkiewicza (2017, 2021, 2022); Nagroda Literacka im. Andrzeja K. Waśkiewicza 2022 za dylogię Makowa spódnica; Nagroda Regionu Kozła 2022 za ukazanie w powieściach losów postaci literackich na obszarze Regionu Kozła na tle wielkiej historii; Tytuł Kobiety Roku Województwa Lubuskiego 2022 w kategorii "artystycznej" przyznawany przez Wojewódzką Radę Kobiet (organizator: Urząd Marszałkowski Województwa Lubuskiego); Nominacja portalu lubimyczytac.pl do tytułu Książki Roku 2022 w kategorii „powieść historyczna” dla Makowej spódnicy.

Grażyna Rozwadowska-Bar

Poetka

 

Grażyna Rozwadowska-Bar – ur. w 1959 roku w Żarach. Debiutowała wierszem na łamach „Słowa Żarskiego” (1979), drukowała w „Nadodrzu”, „Głosie z Regionów”, „Radarze”, „Argumentach”, „Pro Librisie” oraz antologiach poetyckich.

Członkini Grupy Literackiej „Dziewin Młodzi”. Przewodnicząca Klubu Literackiego ZLP w Żarach (2002–2007). Jurorka w konkursie literackim „O Laur Dziewina” (2008–2017). Współpracowała z „Naszą Gazetą” (2008), „Łużyckim Magazynem Gospodarczym” (2009–2010) oraz „Biznesem Lubuskim” (2010–2012).

Wydała książki poetyckie: Zapraszam do domu (1997), Nie lubię zegarów (2000), Obudziłam wiersze (2023).

Członkini ZLP od 1998 r. Mieszka w Żarach.

Robert Rudiak

Poeta, prozaik, krytyk literacki, historyk literatury

Robert Rudiak  urodził się 24 lipca 1966 roku w Zielonej Górze. Ukończył filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej im. T. Kotarbińskiego w Zielonej Górze w 1991 roku. Ukończył również studia menadżerskie Executive Master of Business Administration w Wyższej Szkole Bankowej we Wrocławiu. Pracę doktorską obronił na Uniwersytecie Wrocławskim w 2001 roku.

Wydał czternaście zbiorów wierszy, prozy i arkuszy poetyckich oraz siedem monografii z zakresu historii literatury i prasy lubuskiej, m.in. Ruch literacki na Środkowym Nadodrzu w XX i XXI wieku (2015, 2019), Życie literackie na Ziemi Lubuskiej w latach 1945-2000 (2015), Prasa, wydawnictwa i wydarzenia literackie w Zielonej Górze i regionie (2018), Baśnie, legendy i podania Ziemi Lubuskiej. Szkic monograficzny (2018), Fenomen Michała Kaziowa (2019) i Parnas lubuski i okolice. Studia, szkice i eseje (2020).

Redaktor i współredaktor 28 książek, katalogów plastycznych i antologii wierszy. Laureat wielu ogólnopolskich i międzynarodowych konkursów literackich w kraju i za granicą. Jest również autorem trzech wystaw instalacji plastycznych oraz współautorem performances, happeningów i spektakli parateatralnych, ekspozycji wystawienniczych, a także autorem czterech filmów dokumentalnych o pisarzach lubuskich i kuratorem trzech wystaw o tematyce literackiej. Był redaktorem naczelnym lubuskiego pisma samorządowego „Region” oraz redaktorem miesięcznika „Lubuskie Nadodrze”. Współpracuje z redakcjami kwartalników „Pasje Literackie”, „ReWiry”, „Na Winnicy”, „Pro Libris” i „Pegaz Lubuski”.

Otrzymał dwukrotnie Nagrodę Kulturalną Prezydenta Miasta Zielona Góra (2007, 2019), Lubuską Nagrodę Literacką ZLP (2011), Zielonogórską Nagrodę Literacką „Winiarka” (2015) i Nagrodę Literacką im. Andrzeja K. Waśkiewicza (2016) oraz Małego Eryka – Nagrodę Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury w Warszawie (2019). Odznaczony medalem Zasłużony dla Kultury Polskiej (2017), Odznaką Honorową Za Zasługi dla Województwa Lubuskiego (2021), medalem Zasłużony Kulturze – Gloria Artis (2021) i Złotą Odznaką Honorową ZLP (2021).

Od 1992 roku jest członkiem Związku Literatów Polskich, a od 2019 r. prezesem Oddziału ZLP w Zielonej Górze i członkiem Zarządu Głównego ZLP w Warszawie. Wcześniej był prezesem Lubuskiego Stowarzyszenia Miłośników Działań Kulturalnych „Debiut”. Mieszka w Zielonej Górze.

Więcej na www.rudiak.like.pl

Alfred Siatecki

prozaik, autor słuchowisk, publicysta

Alfred Siatecki – ur. w 1947 r. w Kostrzynie nad Odrą. Ukończył studia w Wyższej Szkole Rolniczej w Szczecinie i dziennikarstwo. Dokształcał się na uniwersytecie w Stuttgarcie. Był dziennikarzem w „Nadodrzu”, „Gazecie Nowej”, „Gazecie Lubuskiej” i „Lubuszanach”. Obecnie redaguje magazyn „Na Winnicy”. Debiutował opowiadaniem w „Wiadomościach Zachodnich” w 1969 r. Autor powieści: Jubel (1987), Gość z volkswagena (1992), Zmowa pułkowników (2000), A jednak będzie noc poślubna (2007), Psie kochanie (2010), Szajbus (2012), Postrzelony (2013, 2016, 2021), Polonistki (2014), Porąbany (2015, 2021), Pomsta (2017, 2021), Zaproszenie na śmierć (2020), Szwindel w Grünbergu (2021), Kocha nie oczekując wzajemności (2023); zbiorów opowiadań: Podzwonni ręczniacy (1980), Piaszczysta ziemia (1985), Przeklęte wykopki (1986), Podróż do piaszczystego wzgórza (1987), Drugie przykazanie miłości (1996), Sława po zmroku (2004), Klucz do bramy (2009), Drugi klucz do bramy (2010), Trzeci klucz do bramy (2011), Czwarty klucz do bramy (2012), Piąty klucz do bramy (2014), Szósty klucz do bramy (2015, Pozaduszki (2017); zbiorów reportaży: Znaki graniczne (1988), Tajemnice naszej ziemi (2011), Aleja Niepodległości 15 (2012); leksykonów: Pisarze lubuscy (1981), Literaci Środkowego Nadodrza (1986), Miejsce zmagań (1998, 2001), Na Winnicy (2011); słuchowisk: Zły dzień (1981) i Jak płomień, jak ogień (1985). Otrzymał Nagrodę Twórczą Młodych „Zielone Grono” (1982), Lubuską Nagrodę Kulturalną (1986), Nagrodę Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry (1989, 2019), Lubuski Wawrzyn Literacki (2000, 2022), nagrodę redakcji „Studiów Zielonogórskich” (2011), Nagrodę Literacką im. Andrzeja K. Waśkiewicza (2015), Zielonogórską Nagrodę Literacką „Winiarka” (2017), Nagrodę Kulturalną Marszałka Województwa Lubuskiego (2018), Złoty Medal nagrodę prezydenta miasta Zielona Góra (2019), Złoty Dukat Lubuski (2022). Jego opowiadania tłumaczono na języki: białoruski, górnołużycki, rumuński i niemiecki. Członek ZLP od 1985 r. Mieszka w Zielonej Górze.

Strona www.alfred-siatecki.pl

Powieści

Zbiory opowiadań

Zbiory reportaży

Leksykony

Maria Szafran

poetka, wydawca

 

Maria Szafran – ur. w 03.05.1946 r. na terenach Grodzieńszczyzny. Absolwentka Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Zielonej Górze. Po zakończeniu aktywności zawodowej zaczęła realizować swoje pasje literackie, wydawnicze i nie tylko. W latach 2012–2017 była członkinią SAP O/Kołobrzeg; w latach 2017–2022 założycielką i działaczką Stowarzyszenia Art-SZANSA, w którym była członkiem zarządu i komisji rewizyjnej. Pracowała jako wydawca. Z jej wydawnictwa wyszło siedemdziesiąt siedem książek, głównie tomików poetyckich i antologii.

W Polsce od roku 1958. Od dziecka coś jej w duszy grało. Po przejściu w stan zawodowej bezczynności, mogła się oddać przyjemności pisania wierszy. W 2006 zadebiutowała w Internecie na portalach poetyckich. W krótkim czasie jej wiersze zaczęły się ukazywać w antologiach i almanachach wydawanych przez dziennik E-Literaci i portal Ogród Ciszy. Wydała: Stop. To tylko wiersze (2010), debiut poetycki; Ogień i woda (2011), Życie jak pogoda, słońce i deszcz (2012), Penicylina (2013), Krzyku słów kilka (2013), Liry ki diabeł maluje (2014), W ciszy i spokoju (2015), Światło i cienie (2016), Miasta mi bliskie (2016), Idziemy do dzieci (2016), Wierszyki z klasą (2016), Wymiatając kąty (2018), Kropelki blasku (2021), A słowa same biegną (2021); dwa tomy opowiadań: Takie sobie życie (2013), Zapisane w pamięci (2021). 

Za pracę z młodzieżą była odznaczona odznaką „Przyjaciel Dziecka” (1984), złotą odznaką OHP (1985), Srebrnym Krzyżem Zasługi (1986), za krzewienie polskości w książkach odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2022) oraz Dyplomem Honorowym za całokształt twórczości podczas 9. Lubuskiego Wawrzynu Dziennikarskiego (2022).

Laureatka ogólnopolskich konkursów literackich (m.in.: w Łosicach, Paczkowie, Bydgoszczy, Sieradzu, Łebie, Bolesławcu). Publikowała w "Kulisach Kołobrzeskich", "AKANCIE", "Gazecie Lubuskiej".

Członkini Związku Literatów Polskich od 2015. Mieszka w Świebodzinie.

Anna Viviana Szewczuk

(Wcześniej: Anna Maria Szewczuk, Anna Maria Szewczuk-Szwedo, Anna Viviana Szewczuk-Szwedo, Anna Viviana Szewczuk)

poetka, aforystka

 

Anna Viviana Szewczukur. w Sulechowie. Ukończyła studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej na wydziałach filologii rosyjskiej i filologii polskiej. Pracowała w zawodzie nauczyciela, urzędnika, publicystki (publikacje m.in. w „Sercu i troska” i lubuskim „Nadodrzu”); obecnie współpracuje z czasopismem „Pro Libris”. Prowadziła także działalność wydawniczą – wydawnictwo BON LIVRE – wydając książki poetyckie i płyty muzyczne.

Debiutowała w Radiowej Książce Poetyckiej na antenie Radia Zachód (Zielona Góra, 1995/1996). Autorka tomików poezji: Przenikalność (1996), debiut książkowy, Pozostać w zachwycie (1999), Wierzę (2003), Kwiaty miłości (2006), Wybrana Pani (2008), O Tobie, o nas (2021); sentencji i aforyzmów: Kryształowe myśli (2007); aforyzmów: Aforyzmy (2017).

Nagrała płytę Jestem chmurą z wierszami (sześć wierszy z różnych tomików) jako teksty piosenek poetyckich śpiewanych przez zespół WYSPA (1998, studio nagraniowe Radia Zachód).

Współautorka antologii: Dojrzewanie wierszy, Wzmysłowstąpienie, Hesperyjskie strofy, Rozpoznani spośród oraz wypowiedzi i utworów pisarzy lubuskich I wspomnisz, i pomyślisz o mnie. Publikowała w „Komunikatach nadodrzańskich”, „Lubuskim Nadodrzu”, „Pasjach literackich” i „Pro Librisie".

Dwukrotnie wyróżniona w konkursie na najpiękniejszy wiersz miłosny, organizowanym przez Kożuchowski Ośrodek Kultury i Sportu. Nagroda – zamieszczenie tekstu w wydanie pokonkursowej antologii.

Uczestniczyła w spotkaniach autorskich w: Zielonej Górze (w WiMBP, szkołach podstawowych nr 13 i nr 8), Wolsztynie, Sulechowie, Nowym Tomyślu, Poznaniu, Warszawie (Dom Literatury).

Członkini Związku Literatów Polskich od 2003 r.

Dzieciństwo i lata licealne spędziła w Babimoście. Mieszka w Zielonej Górze.

Jolanta Baworowska

poetka

Urodziła się 5 kwietnia 1962 r. w Elblągu. Ukończyła Liceum Ogólnokształcące w Żarach i Studium Bibliotekarskie w Zielonej Górze. Zajmuje się opieką osób niepełnosprawnych. Debiutowała prozą poetycką na łamach „Twórczości Robotników”. Należy do ZLP od 2001 r. Mieszka w Żarach.

Agnieszka Ginko-Humpries

poetka, pisarka, tłumaczka

Ur. 1973 w Katowicach. Ukończyła filologię angielską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Publikuje pod nazwiskiem Ginko. Debiutowała wierszami w „Opcjach” w 1998. Za poezję i prozę dla dzieci otrzymała w 2015 ogólnopolską Nagrodę Guliwer w Krainie Olbrzymów. W 2018 otrzymała Nagrodę Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry, gdzie od 5 lat mieszka. Należy do Stowarzyszenia Jeszcze Żywych Poetów (od 2016) i Związku Literatów Polskich (od 2019). Autorka pięciu książek dla dzieci: wierszy Ciotka Klotka i inne historie (Pascal, 2010, wyróżnione w konkursie Książka Przyjazna Dziecku 2011), Podróż Srebrnego (Wilga, 2014, finalistka Konkursu Makuszyńskiego 2014), Tutlandia (Media Rodzina 2013, nominowana do nagrody Książka Roku 2013 IBBY), Tutlandia – Niespodzianki (Media Rodzina 2015, wyróżnienie FENIKS 2016 na Targach Książki w Warszawie) oraz Bajki z dżungli i oceanu (Media Rodzina, 2018, umieszczona na Liście BIS PS IBBY, polecana przez jurorki konkursu #książkaroku2018 PS IBBY) i nominowany do Lubuskiego Wawrzynu Literackiego. Dwukrotnie nominowana do Nagrody Literackiej im. Andrzeja K. Waśkiewicza. W 2017 opublikowała tomik wierszy „Kruche”, nominowany do Lubuskiego Wawrzynu Literackiego. Swoje wiersze publikowała w wielu czasopismach, m.in. Kresy, Opcje, Akant, Fraza, Pro Libris, Pegaz Lubuski, Jesteśmy, Relacje-Interpretacje, w londyńskich czasopismach The Wolf i Arts Professional, i serbskim Povelie. W 2020 ukaże się jej tomik Modlitwa spod znaku Ryb (ProLibris, Zielona Góra).

Katarzyna Jarosz-Rabiej

poetka, pisarka

Urodziła się 4 września 1946 r. w Zielonej Górze. Ukończyła Centrum Kształcenia Ustawicznego w Zielonej Górze. Pracowała m.in. w Archiwum Państwowym w Starym Kisielinie koło Zielonej Góry. Obecnie jest na emeryturze. Debiutowała wierszem w „Zastalowcu” w 1978 r. Otrzymała Nagrodę Kulturalną im. Jakuba Wojciechowskiego (1995), Nagrodę Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry (2010) i Nagrodę Literacką ZLP im. Andrzeja K. Waśkiewicza (2014). Jej wiersze tłumaczono na języki: angielski, grecki, hiszpański, niemiecki i rosyjski. Należy do ZLP od 1997 r. Mieszka w Zielonej Górze.

Krzysztof Jeleń

poeta, tłumacz

Urodził się 19 lipca 1963 r. w Rudnej koło Głogowa. Ukończył filologię romańską na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracuje jako nauczyciel w Zespole Szkół Ekonomicznych im. Jana Pawła II w Głogowie. Debiutował w „Zarzewiu” w 1981 r. Tłumaczy z języka francuskiego  i włoskiego. Należy do ZLP od 2001 r. Mieszka w Głogowie.

 Zbigniew Marian Jelinek

poeta, prozaik

Urodził się 19 maja 1955 r. w Zielonej Górze. Ukończył Państwowe Zaoczne Studium Kultury i Oświaty dla Dorosłych w Poznaniu. Pracował m.in. w Estradzie Ziemi Lubuskiej, Zarządzie Regionu NSZZ „Solidarność”, Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej. Był redaktorem naczelnym miesięcznika „Winnica Zielonogórska”. Debiutował wierszem na łamach „Nadodrza” w 1975 r. Członek ZLP od 1986 r. Mieszka w Książu Śląskim koło Zielonej Góry.

Władysław Klępka

poeta, tłumacz

Urodził się 26 stycznia 1942 r. w Krężnicy Jarej koło Lublina. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Lublinie, potem studiował kulturoznawstwo na Uniwersytecie im. Marii Curie-Skłodowskiej. Pracował m.in. jako instruktor plastyki w Regionalnym Centrum Animacji Kultury w Zielonej Górze. Obecnie jest emerytem. Debiutował przekładami z języka gruzińskiego na łamach „Poezji” w 1985 r. Otrzymał Nagrodę Kulturalną m. Puławy (1978) i Lubuskiego Animatora Kultury (2009). Jego wiersze tłumaczono na język niemiecki. Dawniej tłumaczył z języka gruzińskiego, obecnie z czeskiego. Członek ZLP od 2007 r. Mieszka w Zielonej Górze.

Zbigniew Kozłowski

prozaik

Urodził się 13 czerwca 1952 r. w Lidzbarku Warmińskim. Studiował w jeleniogórskiej filii Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, ukończył też Studium Bibliotekarskie. Prowadził działalność gospodarczą, obecnie pracuje w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Żarach. Otrzymał Lubuski Wawrzyn Literacki (2005). Należy do ZLP od 2006 r. Mieszka w Żarach.

Eugeniusz Kurzawa

poeta, publicysta, edytor, animator kultury

Urodził się 3 stycznia 1954 r. Od urodzenia związany ze Zbąszyniem. W 1980 r. ukończył pedagogikę kulturalno-oświatową w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze. Był dziennikarzem i redaktorem czasopism i gazet w Suwałkach („Krajobrazy”), Białymstoku („Kurier Podlaski”, „Kurier Poranny”, „Goniec Kresowy”, „Herold bis”), Zbąszyniu („Zbąszynianin”), Warszawie („Gazeta Młodych”, „Integracje”), Zielonej Górze („Gazeta Nowa”, „Gazeta Lubuska”, „Komunikaty Nadodrzańskie”, samizdatu „K2”) i Wolsztynie („Na Temat”). Następnie zatrudniony jako redaktor w Stowarzyszeniu Gmin RP Region Kozła - prowadził czasopismo "Podkoziołek" (do 2018). Od 2019 r. do 2022 redagował zielonogórskie pismo "Inspiracje". Od 2022 r. redaguje rocznik popularnonaukowy "Szkice Nadobrzańskie" wydawany przez Region Kozła.

Debiutował jako poeta wierszem w „Nadodrzu” (1976) oraz tomikami „Serial codzienny” w serii "Pokolenie, które wstępuje" (Warszawa 1979) oraz "Wiem?" (Zielona Góra 1979). Autor kilkunastu zbiorów wierszy (ostatni "Ćwiczenia z rozpaczy" 2011), licznych redakcji i opracowań, w tym dot. A. K. Waśkiewicza, ponadto pozycji bibliograficznych, legend, monografii "Region Kozła. Vademecum" (2018) oraz wspomnień autobiograficznych pt. "Spis treści" (2020). 

Otrzymał m.in. Nagrodę Wojewody Suwalskiego (1984), Nagrodę Artystyczną Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego (1987), Nagrodę Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry (1995 wspólnie z żoną oraz w 2019), Zielonogórskiego Czarta Kulturalnego (1999), Lubuski Wawrzyn Literacki (2004), Lubuskiego Animatora Kultury (2009) i Nagrodę Literacką im. Jarosława Iwaszkiewicza (2016) oraz zielonogórską "Winiarkę" (2019) i Nagrodę Kulturalną marszałka województwa lubuskiego (2020). Jego wiersze tłumaczono na języki: angielski, białoruski, estoński, litewski, łużycki, niemiecki i rosyjski. Członek ZLP od 23 VI 1989; od 21 III 1988 r. jako kandydat. W latach 1996-2019 prezes oddziału ZLP w Zielonej Górze, obecnie prezes honorowy.

Włodzimierz Kwaśniewicz

eseista, prozaik

Urodził się 3 września 1947 r. w Zielonej Górze. Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie też obronił pracę doktorską z zakresu bronioznawstwa. Był kustoszem w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze i dyrektorem Lubuskiego Muzeum Wojskowego w Zielonej Górze z siedzibą w Drzonowie. Obecnie przebywa na emeryturze. Debiutował esejem w „Gazecie Lubuskiej” w 1975 r. Otrzymał Nagrodę Twórczą Młodych „Zielone Grono” (1985), Lubuską Nagrodę Kulturalną (1988), Nagrodę Stowarzyszenia Autorów Polskich za Książkę Roku (1988), Nagrodę Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry (1993, 2004), Nagrodę Naukową Prezydenta Zielonej Góry (2001). Jest Honorowym Obywatelem Świdnicy i Honorowym Obywatelem Zielonej Góry. Jego prace tłumaczono na język rosyjski. Należy do ZLP od 1998 r. Mieszka w Zielonej Górze.

Dorota Muszyńska

poetka

(wydawała również jako Dorota Muszyńska, Dorota Muszyńska-Koza, Dorota Muszyńska-Kozanowska)

Urodziła się 14 września 1963 r. w Zielonej Górze. Ukończyła filologię polską w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze. Pracowała m.in. jako wychowawczyni w szkole. Debiutowała wierszem na łamach „Nadodrza” w 1982 r. Należy do ZLP od 1997 r. Mieszka w Zielonej Górze.

Waldemar Mystkowski

poeta, prozaik, krytyk literacki

Urodził się 27 lutego 1954 r. w Słupsku. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Gdańskim i reżyserię w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Teatralnej i Telewizyjnej w Łodzi. Pracował m.in. jako dziennikarz w Lubuskim Ośrodku Telewizyjnym i TV 51, obecnie pracuje w witrynie internetowej Autograf. Debiutował wierszem na łamach „Studenta” w 1972 r. Jego wiersze tłumaczono na języki: czeski, grecki, niemiecki i ukraiński. Otrzymał Nagrodę Twórczą Młodych „Zielone Grono” (1984). Członek ZLP od 1984 r. Mieszka w Poznaniu.

Jolanta Pytel-Marciniszyn

poetka

Urodziła się 29 sierpnia 1952 r. w Zielonej Górze. Studiowała filologię polską z historią w Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Zielonej Górze. Pracowała jako nauczycielka w szkole podstawowej, bibliotekarka i dziennikarka, obecnie utrzymuje się z renty. Debiutowała wierszem w „Nadodrzu” w 1970 r. Jej utwory tłumaczono na język angielski i niemiecki. Otrzymała Lubuski Wawrzyn Literacki (2004) i Nagrodę Literacką ZLP im. Andrzeja K. Waśkiewicza (2012). Należy do ZLP od 2007 r. Mieszka w Zielonej Górze.

Marcin Radwański

pisarz

Ur. 1978. Wielbiciel kryminałów, literatury obyczajowej i poezji. Autor książki z wierszami pt. „Czekając na…” (2015), zbioru opowiadań pt. „Skok w przepaść” (2015), „Miłość” (2019) oraz powieści kryminalnych: „Nieprzypadkowa ofiara” (2015), „Nie odrzucaj mnie” (2016), „Danie główne” (2017), a także powieści obyczajowej „Natalia Carpetieri” (2018). Stypendysta prezydenta Zielonej Góry w dziedzinie literatury za rok 2013. Współpracuje z kwartalnikiem literacko – kulturalnym „Pro Libris” i czasopismem „Moja przestrzeń kultury”. W 2017 roku otrzymał Lubuski Laur Literacki na gali Wawrzynów Literackich w kategorii sensacja, za książkę "Danie główne". Wiceprezes Zarządu zielonogórskiego oddziału Związku Literatów Polskich. Redaktor naczelny czasopisma „Pasje Literackie”. Na co dzień bibliotekarz w Wojewódzkiej i Miejskiej Bibliotece Publicznej im. C. Norwida. Mieszka w Zielonej Górze.


Aldona Reich

Pisarka. 

Ur. 12 kwietnia 1969 r. w Zielonej Górze. Magister filologii polskiej. Absolwentka studiów podyplomowych na kierunkach public relations oraz zarządzania środkami UE. Pracuje jako redaktor i korektor w Oficynie Wydawniczej Uniwersytetu Zielonogórskiego. Debiutowała w roku 2019 powieścią obyczajową "Tylko dobrzy ludzie zostali".  Od 2020 r. współpracuje z Wydawnictwem "Vectra", które wydało trzy jej powieści kryminalne: "Bebok" (2020), "Strzyga" (2021) oraz "Utopiec" (2021) i cztery powieści obyczajowe: "Życie 2.0" (2020), "Tylko dobrzy ludzie zostali" (wznowienie 2022), "Dobre miejsce" (2022), "Zmiana czasu" (2022). W roku 2020 (lipiec-sierpień) Radio Zielona Góra emitowało powieść "Bebok"  jako radiobook. W okresie wrzesień 2021-czerwiec 2022 na łamach "Gazety Lubuskiej" (wersja papierowa) ukazywała się powieść obyczajowa w odcinkach pt. "Ziemia odzyskana", która ukaże się w formie książki w 2023 r.  Członkini ZLP od 2022 r. 

Marek Sienkiewicz

poeta, eseista

Urodził się 14 sierpnia 1962 r. w Głogowie. Ukończył politologię na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracował jako nauczyciel historii, obecnie prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dydaktyki. Debiutował wierszem w „Studencie” w 1985 r. Należy do ZLP od 2007 r. Mieszka w Głogowie.

Ewa Soroko

poetka

Urodziła się 2 sierpnia 1956 r. w Zielonej Górze. Ukończyła filologię klasyczną na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Utrzymuje się z renty. Debiutowała wierszem na łamach „Komunikatów w 1996 r. Pisze po polsku i angielsku. Należy do ZLP od 1998 r. Mieszka w Zielonej Górze.

Mieczysław Sosialuk

poeta

Urodził się 23 listopada 1949 r. w Chełmie Górnym na Pomorzu Zachodnim. Z wykształcenia jest ślusarzem spawaczem. Pracował m.in. w Przedsiębiorstwie Budowy Kopalń w Lubinie, obecnie przebywa na emeryturze. Debiutował wierszem w „Magazynie Literackim w 1998 r. Należy do ZLP od 2003 r. Mieszka w Głogowie.

Lech Jan Tuchocki

poeta

Urodził się 26 kwietnia 1940 r. w Kępnie w Wielkopolsce. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Jest prokuratorem Prokuratury Okręgowej w Poznaniu w stanie spoczynku. Debiutował wierszem w „Wiadomościach Nowotomyskich„ w 1989 r. Należy do ZLP od 1997 r. Mieszka w Wolsztynie.

Zdzisław Wojtczak

prozaik

Urodził się 8 czerwca 1941 r. w wielkopolskim Kościanie. Ukończył studia na prawnicze w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracował w prokuraturach Powiatowej i Rejonowej w Nowej Soli, Prokuraturze Wojewódzkiej w Lesznie, Prokuraturze Okręgowej w Poznaniu i Prokuraturze Rejonowej i Powiatowej w Kościanie. Obecnie jest prokuratorem w stanie spoczynku. Debiutował opowiadaniem w „Gazecie Sądowo-Penitencjarnej w 1971 r. Należy do ZLP od 1999 r. Mieszka w Nowej Soli.

Adam Żuczkowski

poeta

Urodził się 1 grudnia 1952 r. w wielkopolskich Plebankach. Ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Był dyrektorem Gimnazjum w Kębłowie koło Wolsztyna, obecnie na emeryturze. Debiutował wierszem na łamach „Nadodrza” w 1989 r. Należy do ZLP od 1997 r. Mieszka w Wolsztynie.