Aktualności

„Andrzej”

W czwartek (18 stycznia 2018) w Bibliotece Norwida odbyła się promocja książki wspomnieniowej o Andrzeju K. Waśkiewiczu pt. „Andrzej”. Rzecz przygotowała do druku żona Waśkiewicza – Anna Sobecka. Jest to liczące ponad 400 stron dzieło nie tylko wspomnieniowe, gdyż są w nim również szkice krytycznoliterackie o poezji A.K. Waśkiewicza i wiersze Jemu dedykowane. Podstawą, czy punktem wyjścia do redakcji książki, był specjalny, pośmiertny numer „Autografu”, który ukazał się w listopadzie 2012 r., a więc roku śmierci Andrzeja. Zawierał wspomnienia i szkice, które oczywiście trafiły obecnie do książki. Niektóre są poszerzone, zmienione przez autorów. Przybyło jednak wielu nowych, w sumie opowiada o AKW ponad 120 osób. Rzecz warta zapamiętania i lektury. Ci z autorów wspomnień, którzy przyszli do biblioteki otrzymali od A. Sobeckiej gratisowy, autorski egzemplarz dzieła.

 Anna Sobecka (z prawej) i (w środku) prowadząca prof. Małgorzata Mikołajczak

***

Haniebne decyzje rządzących - LIKWIDACJA NAZW ULIC UPAMIĘTNIAJĄCYCH WYBITNYCH POLSKICH PISARZY

Łódź: Likwidacja ulic: Rudnickiego, Szenwalda, Kruczkowskiego, Standego, Wandurskiego.

Woj. dolnośląskie: Wrocław, Chojnów, Dzierżoniów, Marcinowice, Oborniki Śląskie, Polanica Zdrój, Świdnica, Wałbrzych – likwidacja ulic Kruczkowskiego.

Woj. śląskie: Katowice – likwidacja pl. Szewczyka, Częstochowa – likwidacja ul. Kruczkowskiego, Mysłowice – likwidacja ul. Rudnickiego, Ruda Śląska – likwidacja ul. Kruczkowskiego, Zabrze – likwidacja ulic Kruczkowskiego i Szenwalda, Racibórz – likwidacja ul. Kruczkowskiego, Łazy – likwidacja ul. Kruczkowskiego.

Woj. wielkopolskie: Środa Wlkp., Września – likwidacja ulic Kruczkowskiego.

Warszawa: Likwidacja ul. Kruczkowskiego.

(wykaz sporządzony przez Grzegorza Wiśniewskiego z ZG ZLP na podstawie artykułów i notatek prasowych, być może niepełny)

„PISARZE WYKLĘCI”

umieszczeni w 2017 r. na liście IPN; warto zwrócić uwagę na daty i miejsca śmierci niektórych:

Julian BRUN - ur. 21. IV. 1886 r. w Warszawie, zm. 28. IV. 1942 r. w Saratowie

Bruno JASIEŃSKI - ur. 17. VII. 1901 r. w Klimontowie koło Sandomierza, zm. 17. IX. 1938 r. w Moskwie

Leon KRUCZKOWSKI - ur. 28. VI. 1900 r. w Krakowie,  zm. 1. VIII. 1962 r. w Warszawie

Lucjan RUDNICKI - ur. 2. I. 1882 r. w Sulejowie k. Piotrkowa Trybunalskiego, zm. 8. VI. 1968 r. w Warszawie

Stanisław Ryszard STANDE - ur. 16. XI. 1897 r. w Warszawie,  zm. 1. XI. 1937 r. w ZSRR

Lucjan SZENWALD  -  ur. 13. III. 1909 r. w Warszawie,  zm. 22. VIII. 1944 r. koło Kurowa pod Lublinem

Wilhelm SZEWCZYK  -  ur. 5. I. 1916 r. w Czuchowie koło Rybnika,  zm. 8. VI. 1991 r. w Katowicach 

***

Najlepsze życzenia dla wszystkich koleżanek i kolegów z oddziału ZLP, i dla wszystkich parających się pisaniem - spokoju, ale i niepokoju artystycznego, weny twórczej w nowym 2018 roku, znakomitych dzieł drukiem - Zarząd 

PS

Przy okazji, ale to ważne dla nas wszystkich - przypominamy o składkach w nowym roku. Można wpłacić na konto oddziału (numer na tej stronie) od razu 108 zł za cały rok, albo po 9 zł miesięcznie. 

Mirosława Szott laureatką Nagrody Literackiej im. Andrzeja K. Waśkiewicza

Święto literatury lubuskiej

W piątkowe popołudnie (24 XI), w dostojnych murach Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze wręczono po raz kolejny Nagrodę Literacką im. Andrzeja K. Waśkiewicza - przyznawaną przez oddział Związku Literatów Polskich w Zielonej Górze. Oddział ZLP już 56 lat trwa „na posterunku” i tworzy - w sposób zapewne niezauważalny dla większości mieszkańców regionu i Zielonej Góry - historię miasta i województwa. Pisarze, poeci, krytycy piszą i wydają książki, które tutaj zostaną na zawsze, bo składają się na lokalną rzeczywistość, a zarazem ją opisują. Mimo niewielkiego dziś szacunku dla słowa pisanego, gdzieś w bibliotekach, archiwach te prace na pewno przetrwają.Pierwsza część uroczystości poświęcona była pamięci Janusza Koniusza, zmarłego w marcu br. poety, który swoje życie na dobre i złe związał z Zieloną Górą. Sejmik województwa lubuskiego podjął uchwałę, którą uhonorował pisarza przyznając mu odznakę honorową Za zasługi dla województwa lubuskiego. Wiceprzewodniczący sejmiku Tomasz Wontor wręczył ją żonie pisarza – Izabelli Koniusz i córce Donacie Wolskiej. Jednocześnie Eugeniusz Kurzawa, prezes oddziału ZLP, przekazał na ręce obu pań przywieziony prosto z drukarni zbiór poezji J. Koniusza „Wiersze ostatnie” wydany pod jego redakcją. Promocja książki ma się jednak odbyć dopiero w przyszłym roku, 1 lutego, w 84. rocznicę urodzin poety. Wręczenie odznaczenia rodzinie J. Koniusza zapełniona gośćmi sala witrażowa przyjęła oklaskami na stojąco. Był to bardzo piękny i wzruszający moment.Druga część imprezy poświęcona była wręczeniu Nagrody Literackiej im. Andrzeja K. Waśkiewicza, związanego ongiś z Zieloną Górą poety, krytyka, edytora, animatora życia literackiego. Alfred Siatecki, sekretarz kapituły przyznającej nagrodę, odczytał protokół. Nominacje do nagrody otrzymali: Władysław Klępka (poeta), Zofia Mąkosa (prozaiczka), Mirosława Szott (poetka, krytyczka). Ostatecznie kapituła zdecydowała, że tegoroczną laureatką została - związana z Uniwersytetem Zielonogórskim, pochodząca ze Zbąszynka - M. Szott. Laureatka otrzymała szklaną statuetkę z zatopionym autografem Andrzeja K. Waśkiewicza i dyplom.  Nagroda miała również wymiar finansowy, co dla młodej doktorantki UZ na pewno nie jest bez znaczenia. Fundatorem był Euroregion "Sprewa-Nysa-Bóbr".Nagrodę Waśkiewicza wręczali: jego żona Anna Sobecka, która przybyła z Gdańska i wiceprzewodniczący sejmiku T. Wontor.

  Anna Sobecka, żona Andrzeja K. Waśkiewicza, wręcza Nagrodę Literacką Mirosławie Szott. Obok Zofia Mąkosa i Władysław Klępka - nominowani do nagrody przez kapitułę. 
A oto link do programu Telewizji Gorzów z wręczenia nagrody: https://gorzow.tvp.pl/34957786/25112017 

Filozof w głębi pokoju

w głębi

pokoju

dwupiętrowego mieszkania na prostej filozof

jan kurowicki szuka

książki szpera w papierach stoję w drzwiach

patrzę na poetę ale na pierwszym planie widzę

futrynę drzwi boże myślę (10 lat temu z hakiem)

chociaż obaj nie wierzymy w ów byt

przecież on ma już pięćdziesiąt lat na szczęście

ja dopiero czterdzieści

 

i tak już został

przed oczyma ów widok z futryną

poetą i zatrzymanym na poddaszu czasem

 3 - 4 grudnia 2005, godz. 0.00

Odszedł od nas prof. Jan Kurowicki

W środę, 11 października 2017 r. – dokładnie w swoje urodziny, zmarł w wieku 74 lat profesor Jan Kurowicki – filozof, poeta, eseista, nauczyciel akademicki, autor książek. Od kilkunastu lat mieszkaniec Jeleniej Góry, wcześniej Zielonej Góry. Pogrzeb odbędzie się 21 października (w sobotę) o godz. 12.00 na cmentarzu komunalnym w Cieplicach.

Prof. zw. dr hab. Jan Kurowicki był wybitnym polskim filozofem, poetą, pisarzem i nauczycielem akademickim, krytykiem literackim, eseistą, dramatopisarzem oraz naukowcem-humanistą. Urodził się 11 października 1943 roku w Baranowiczach. Ukończył Wydział Filozoficzny na Uniwersytecie Warszawskim. W 1969 roku na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego uzyskał stopień doktora za rozprawę Literatura XX w. w perspektywie antropologii filozoficznej. W 1974 roku został doktorem habilitowanym za rozprawę Próba społecznej charakterystyki poznania obronioną na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu (recenzenci: prof. prof. Zdzisław Cackowski, Jerzy Kmita, Leszek Nowak). Od 1983 roku był  profesorem nadzwyczajnym za monografię pt. Miraże świadomości estetycznej. Jego ostatnia praca akademicka związana była z katedrą Nauk Społecznych Akademii Ekonomicznej  we Wrocławiu  na Wydziale Gospodarki Regionalnej i Turystyki w Jeleniej Górze. Wcześniej wykładał m.in. na Uniwersytecie Zielonogórskim, Szczecińskim. Od 2010 r. przewodniczył Sądowi Koleżeńskiemu Polskiego Towarzystwa Hegla i Marksa.

W filozofii zajmował się estetyką i filozofią kultury. Jako poeta zadebiutował we wrocławskiej „Agorze” w 1964, a jako krytyk w 1966 r. we „Współczesności”. Członek ZLP od 1970 r., ostatnie kilkanaście lat był członkiem oddziału zielonogórskiego ZLP.

Był promotorem 12 rozpraw doktorskich z zakresu estetyki, filozofii kultury i epistemologii oraz recenzentem ponad 40 rozpraw doktorskich i 5 prac habilitacyjnych.

Drukował swe utwory, recenzje, eseje i szkice we wszystkich najważniejszych polskich periodykach literackich i humanistycznych, trudno je tutaj wszystkie wymieniać. Były to z pewnością liczące się pisma kulturalne kraju, m. in. „Twórczość”, „Miesięcznik Literacki”, „Odra”, „Kontrasty”, „Student”, „Nadodrze”, „Fakty i myśli”, „Poezja”, „Kultura”, „Sprawy i Ludzie”, w ostatniej dekadzie regularnie publikował w gdańskim „Autografie”, a także w wydaniach internetowych.

Zainteresowania Jana Kurowickiego krążyły wokół szeroko rozumianej literatury i twórczości artystycznej. Był autorem wielu książek eseistycznych, m.in.: „Człowiek i sytuacje ludzkie” [eseje] (1970), „Próba społecznej charakterystyki poznania” [monografia] (1973), „Skryte przejścia wartości” [eseje] (1975), „Dzień powszedni wyobraźni” [szkice] (1966), „Regiony wielkich i małych iluzji” [szkice] (1976), „Poznanie a społeczeństwo” [monografia] (1977), „Wyprawa w krainę oczywistości” [monografia] (1978), „Bez stałego adresu” [eseje] (1980), „Miraże świadomości estetycznej” [monografia] (1981), „Artysta jako arcydzieło” [felietony i szkice] (1983), „Biurokratyzm i władza” (1983), Odchylenia. [felietony]. Warszawa 1986, „Okolice humanistyki i polityki” [szkice] (1987), „Literatura w społeczeństwie” [szkice] (1987), „Ironia pojęć zasadniczych” [szkice] (1990), „Piękno i poznanie” [monografia] (1993), „Normalność jako sen idioty” [eseje] (1994), „Igraszki ze świętym spokojem. Eseje i czytanki” (1995), „Idealna Biblioteka” [szkice] (1996), „Kultura jako źródło piękna” (1997), „Naczynia osobności. O zjawiskach poezji lubuskiej - przegląd stronniczy. [felietony i szkice]” (1998), „Fotografia jako zjawisko estetyczne” [eseje] (1999), „Piękno jako wyraz dystansu. Wykład estetyki z perspektywy filozofii kultury” (2000), „Pochwała dystansu. Eseje i czytanki o Salonie Kultury i codzienności” (2000), „Figury wyobraźni XX wieku. Wykłady o literaturze z perspektywy filozofii kultury” (2000), „Przewodnik po arcydziełach i nie tylko” [eseje] (2001),”Wartości estetyczne fotografii” [wstęp] (2002), „Odkrywanie codzienności” (2004), „Dlaczego ozdoba zdobi” (2006) czy „O pożytku ze zła wspólnego” (2015).

Ponadto ważne są Jego książki poetyckie: Przypowieści. Wrocław 1974, Sytuacje. Warszawa 1977, Zwierzenia małego sceptyka. Wrocław 1980, Bajka na dobranoc. Warszawa 1992, Każdy. Warszawa 1993, Historie i obrazy. Zielona Góra 1995, Bajki miłosne z kobietami. Zielona Góra 1996; wyd. drugie zmienione, Zielona Góra 1999, Pozagrobowe życie sensu. Zielona Góra 1996, Wielkanoc Jednej Nocy. Wrocław 1998, Widok na koniec świata, Wrocław 2002, Kaprysy nie tylko miłosne, Toruń 2003, Zepsuta bajka, Łódź 2007, W poranku słonecznej rosy, Wrocław 2009, Momenty prozaiczne, Kraków 2013, Nieszczelny konkret, Kraków 2013, Migotanie osobności, Szczecin 2014.

Ze sztuk teatralnych: Czarownice 1971, [wspólnie z Wiesławem Hejną] i Pan Kepler raczy umierać. [monodram]. Zielona Góra 1997.

Otrzymał m.in.: Nagrodę Kulturalną Wrocławia (1978), Zielonogórskiego Czarta Kulturalnego (1998), Lubuski Wawrzyn Literacki (1999) i Nagrodę Kulturalną Prezydenta Zielonej Góry (1999). 20 kwietnia 2006 w Domu Literatury w Warszawie otrzymał nagrodę UNESCO w dziedzinie krytyki literackiej za całokształt pracy twórczej.

Rok temu minister kultury przyznał prof. Kurowickiemu Medal Gloria Artis – za zasługi dla kultury polskiej; pisarz odmówił przyjęcia i odesłał medal ministrowi.

Z okazji 70 rocznicy urodzin jego uczniowie przygotowali Księgę jubileuszową dedykowaną Profesorowi Janowi Kurowickiemu (red. Tadeusz Borys i Adam Płachciak) pt. „Kultura jako problem filozofii”.

Cokolwiek by jeszcze napisać o twórczości Janka, jakiekolwiek wymieniać kolejne Jego dzieła wszystko to będzie banałem. Zgromadził bowiem ogromny i wszechstronny, a przede wszystkim wybitny dorobek. Żal się z Nim żegnać…

 Eugeniusz Kurzawa

 wykorzystano zdjęcie ze strony: www.jelonka.com

 Zupa drwala i Waśkiewicz

Sporo osób pojawiło się na Lubuskim Czwartku Literackim 21 września (2017 r.) w Sali klubowej Pro Libris, na promocji książki Andrzeja K. Waśkiewicza „Jedzenie jest niezdrowe. Ale przyjemne…” wydanej przez ZLP.

Kto wie, być może ten tłumek przyciągnęła zapowiadana wcześniej degustacja zupy drwala, jednej z potraw AKW? Bo przygotowanie potrawy, omówienie jej składników, jak też poczęstunek oczywiście się odbyły. Ba, na sali znalazł się autentyczny syn drwala, który zabrał głos chwaląc walory energetyczne zupy drwala...

O tym jak doszło do wydania tak nietypowej dla Waśkiewicza pozycji opowiedział Eugeniusz Kurzawa, redaktor książki, a właściwie książeczki. Zawiera bowiem tylko dziewięć tekstów, będących zarazem przepisami, jak i barwnymi gawędami AKW na temat jedzenia. Wiele osób było zaskoczonych dowiadując się, że wybitny poeta i krytyk literacki lubił zajmować się kuchnią. Z tegoż dziełka wynika, że owszem – lubił. Pozycja jest drugim już wydaniem "Jedzenia...". Pierwsze miało tylko 5 (słownie: pięć) egzemplarzy i w zamyśle redaktora, pomysłodawcy pracy, miało stanowić prezent ślubny dla Mirosławy Szott i Janusza Łastowieckiego, przygotowanym z wdzięczności za zajmowanie się od kilku lat postacią i twórczością Waśkiewicza. Zostało im wręczone 26 listopada 2016 r. podczas IV Andrzejków Waśkiewiczowskich w Wilkanowie. Szybko jednak okazało się, że szkoda chować tak unikatowe dziełko poety „pod korzec”. Oddział ZLP zdecydował zatem, żeby rzecz wydrukować wzbogacając przepisy o wspomnienia rodziny (żony, dzieci) oraz zdjęcia. Całość piękna i cenna. Już doczekała się recenzji Krystyny Koneckiej i Leszka Żulińskiego.

O Waśkiewiczu w kuchni podczas promocji – poza Kurzawą – mówiła Maria Wasik, długoletnia przyjaciółka Waśkiewiczów oraz Lidia Kurzawowa.

W trakcie spotkania                                              Szykowanie zupy drwala wg AKW                        


Doroczna Nagroda Literacka ZLP im. Andrzeja K. Waśkiewicza

Zielonogórski oddział ZLP ogłasza, że rozpoczął już przyjmowanie zgłoszeń do corocznej Nagrody Literackiej im. Andrzeja K. Waśkiewicza.

Zgodnie z regulaminem przyjętym przez zarząd oddziału Związku Literatów Polskich, kandydatów do nagrody mogą zgłaszać działające na Środkowym Nadodrzu stowarzyszenia twórcze, instytucje kultury, szkoły wyższe (wydziały humanistyczne), redakcje i wydawnictwa o charakterze kulturalnym, a także twórcy indywidualni, czytelnicy i bibliotekarze oraz członkowie kapituły przyznającej nagrodę. Jako kryterium decydujące o przyznaniu nagrody będzie uznawany wartościowy dorobek artystyczny i/lub dzieło literackie, krytyczne, eseistyczne powstałe w ostatnich pięciu latach. Laureatem nagrody może zostać autor tworzący na Środkowym Nadodrzu.

Zgłoszenie powinno zawierać dane osobowe kandydata, krótkie uzasadnienie wraz z dziełem/dziełami stanowiącymi podstawę zgłoszenia kandydatury. Zgłoszenia należy przekazywać pisemnie (osobiście lub pocztą) na adres oddziału ZLP (w bibliotece wojewódzkiej, sekretariat): 65-077 Zielona Góra, al. Wojska Polskiego 9, do 10 listopada 2017 r. włącznie.

Kapituła Nagrody Literackiej ogłosi zaraz po swym posiedzeniu (prawdopodobnie ok. 13, 14 listopada) listę nominowanych do Nagrody, zaś nazwiska laureatów podczas uroczystego wręczenia Nagrody. Nastąpi to 24 listopada w Muzeum Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze.

Prezes oddziału ZLP

Eugeniusz Kurzawa

Regulamin Nagrody Literackiej im. Andrzeja K. Waśkiewicza

 § 1

Nagroda Literacka im. Andrzeja K. Waśkiewicza, zwana dalej „nagrodą”, przyznawana jest przez oddział Związku Literatów Polskich w Zielonej Górze w rocznicę swego powstania (13 października 1961) w uznaniu za wartościowy dorobek pisarski lub dzieło literackie, dramaturgiczne, krytyczne, eseistyczne.

Laureatem nagrody może zostać autor tworzący na Środkowym Nadodrzu.

 § 2

Kandydatów do nagrody mają prawo zgłaszać działające na środkowym Nadodrzu stowarzyszenia twórcze, instytucje kultury, szkoły wyższe (wydziały humanistyczne), redakcje i wydawnictwa o charakterze kulturalnym, a także twórcy indywidualni, bibliotekarze oraz członkowie kapituły przyznającej nagrodę.

Zgłoszenie powinno zawierać dane osobowe kandydata, krótkie uzasadnienie wraz z dziełem/dziełami stanowiącymi podstawę zgłoszenia kandydatury. W wyjątkowych sytuacjach można odstąpić od powyższej zasady.

Prezes zarządu oddziału ZLP podaje do publicznej wiadomości komunikat o trybie i terminach zgłaszania kandydatów do nagrody.

 § 3

Zarząd oddziału ZLP powołuje kapitułę nagrody. W jej skład wchodzą twórcy, naukowcy, humaniści, teoretycy i krytycy literatury.

Kapituła nominuje trzech finalistów nagrody, a następnie spośród nich wskazuje laureata. Jednakże kapituła ma prawo podjęcia decyzji o innym trybie przyznania nagrody. Wyłanianie finalistów nagrody i wybór laureata odbywa się w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy składu kapituły.

§ 4

Interpretacja regulaminu należy do kapituły, a razie niemożności podjęcia przez nią decyzji - do zarządu oddziału ZLP.